De karambit of kerambit (zoals gebruikt in het Indonesisch), kurambik of karambiak (beide uit de Minangkabau taal) is een klein Indonesisch gebogen mes dat lijkt op een klauw, geassocieerd met het Minangkabau volk van West-Sumatra. De karambit is een van de wapens die veel gebruikt worden in pencak silat en Filipijnse vechtkunsten

De karambit was oorspronkelijk een landbouwwerktuig dat in het grootste deel van het eiland van Zuidoost-Azië werd gebruikt om wortels te harken, te dorsen en rijst te planten. Het is een kleinere variant van de Zuidoost-Aziatische sikkels (Filipijnse garab en karit; Indonesische celurit, arit of sabit; en Maleisische sabit). De sikkel heeft nog steeds veel efficiënte toepassingen voor de moderne arbeider, omdat het lemmet gebruikt kan worden voor nutswerkzaamheden, waarbij het mes door de vingerring niet meer neergelegd hoeft te worden tussen de handelingen door, als het nodig is om de vingers te gebruiken om het te bewerken object te manipuleren (zoals het snijden en openen van een verzenddoos of het verwijderen van plasticfolie van zendingen, in twee zeer eenvoudige voorbeelden). De vingerring biedt ook een extra bescherming tegen het laten vallen van het mes tijdens het gebruik, wat vooral essentieel is in werkomgevingen met zware machines, waar het laten vallen van een metalen handgereedschap enorme schade kan toebrengen aan de apparatuur en de mensen eromheen, vooral als het gereedschap met hoge snelheid uit roterende onderdelen wordt geworpen. Er wordt aangenomen dat de karambit oorspronkelijk werd bewapend door het Minangkabau volk van West-Sumatra, waar het volgens de folklore werd geïnspireerd door de klauwen van een tijger. Tijdens het bewapenen werd het lemmet meer gebogen om het snijvermogen te maximaliseren. Door het handelsnetwerk van Indonesië en het nauwe contact met de buurlanden werd de bewapening van de karambit uiteindelijk verspreid door wat nu Thailand, Cambodja, Laos, Myanmar en de Filippijnen zijn

Europese verslagen vertellen dat soldaten in Indonesië bewapend waren met een kris aan hun middel of op hun rug en een speer in hun handen, terwijl de karambit als laatste redmiddel werd gebruikt als de andere wapens van de strijder verloren waren gegaan in de strijd. De beroemde Bugis-krijgers van Sulawesi waren beroemd om hun omarming van de karambit. Vandaag de dag is het een van de belangrijkste wapens van silat en wordt het ook veel gebruikt in Filipijnse vechtkunsten

Oppervlakkig gezien lijkt het karambit op de jambiyah, maar er is geen verband. De jambiyah was altijd ontworpen als wapen en diende als statussymbool, vaak gemaakt door bekwame ambachtslieden en juweliers met behulp van edelstenen en metalen, terwijl de karambit een onversierd boerenwerktuig en hobbymes was en nog steeds is

knives