De Spectrale Bruid

“Gekleed voor een liefde die nooit kwam”

Een vrouwenbuste met een verscheurde en zwartgeblakerde sluier, een bleke en gebarsten huid als verwelkt porselein, en holle ogen die spookachtig wit gloeien. Haar scheve glimlach onthult fijne, scherpe tanden, meer die van een beest dan die van een bruid.

De buste rust op een sokkel versierd met gebeeldhouwde, verwelkte rozen, waarvan de doorns de basis omsluiten als kettingen. De sluier valt in flarden, vermengd met schaduwen die zelfstandig lijken te bewegen.

De Spectrale Bruid is een vervloekte herinnering aan een onmogelijke verbintenis, een gezicht dat de eeuwige belofte van gebroken en vervloekte liefde bewaart.

spectral